JACQUES SCHUIT TREKT ZICH NIETS AAN VAN DE HITTE EN WINT
maandag, 12 juli 2010
De 36e editie van de internationale wedstrijd Someren-Peer-Someren begon onder een brandende zon. Vanwege het feit dat de betonplaten van de provinciale weg een dertig centimeter omhoog g waren door de hitte, werd de neutralisatie met twee kilometer verlengd. Daarna ging de wedstrijd echt van start. De renners keken het echter even aan en verloren zo al snel in het eerste uur een minuut of vijf op het tijdschema. Daarna, toen ze in het zuidelijkste deel van de route zaten - nabij Peer - werd het menens. De snelheid werd flink verhoogd en het grote peloton van 164 coureurs moest er aan geloven. Eerst ene kopgroep van zestien, daarna een groep achtervolgers van ongeveer vijftien man. En er werd doorgereden en goed samengewerkt.
Ondertussen konden de materiaalwagens de bidons niet aangehaald krijgen. Met tientallen tegelijk werden lege voor volle omgeruild. Bij de eerste doorkomst in Someren na 100 km hadden de koplopers al twee minuten op hun achtervolgers die op hun beurt een minuut voor het peloton zaten. De eerste drie rondes op het zeven kilometer lange aankomstparkoers werd dat zo gehandhaafd. Echter in de laatste ronde ontbrandde de strijd in de kopgroep en wist Jacques Schuit te ontsnappen. Tot 36 seconden wist hij van de rest weg te rijden en won daarmee deze klassieker en WV Princenhage het ploegenklassement. Wouter Gronheid werd tweede en Antoine Moonen derde. Deze twee konden, samen met Werner Altewischer Schuit niet bijhouden. Maar de rest van de kopgroep kwam echter pas op een minuut van de winnaar.
De gemiddelde snelheid van Jacques Schuit bedroeg 42,8 km per uur, wat ondanks de hitte van rond de 35 graden nagenoeg gelijk is aan de snelheid van de winnaar van de vorige editie.
Het hele wedstrijdverloop werd ondertussen gadegeslagen door de voorzitter van de Nederlandse Wielerbreedtesport Federatie. Aan het eind had hij alleen maar lovende woorden voor de organisatie. Alles zat perfect in elkaar. Wederom een goed georganiseerde wedstrijd door TWC De Zwaluw uit Someren. Alle lof ook voor de vele vrijwilligers die weer de handen uit de mouwen staken.
De 36e editie van de internationale wedstrijd Someren-Peer-Someren begon onder een brandende zon. Vanwege het feit dat de betonplaten van de provinciale weg een dertig centimeter omhoog g waren door de hitte, werd de neutralisatie met twee kilometer verlengd. Daarna ging de wedstrijd echt van start. De renners keken het echter even aan en verloren zo al snel in het eerste uur een minuut of vijf op het tijdschema. Daarna, toen ze in het zuidelijkste deel van de route zaten - nabij Peer - werd het menens. De snelheid werd flink verhoogd en het grote peloton van 164 coureurs moest er aan geloven. Eerst ene kopgroep van zestien, daarna een groep achtervolgers van ongeveer vijftien man. En er werd doorgereden en goed samengewerkt. 
Bij de eerste doorkomst in Someren na 100 km hadden de koplopers al twee minuten op hun achtervolgers die op hun beurt een minuut voor het peloton zaten. De eerste drie rondes op het zeven kilometer lange aankomstparkoers werd dat zo gehandhaafd. Echter in de laatste ronde ontbrandde de strijd in de kopgroep en wist Jacques Schuit te ontsnappen. Tot 36 seconden wist hij van de rest weg te rijden en won daarmee deze klassieker en WV Princenhage het ploegenklassement. Wouter Gronheid werd tweede en Antoine Moonen derde. Deze twee konden, samen met Werner Altewischer Schuit niet bijhouden. Maar de rest van de kopgroep kwam echter pas op een minuut van de winnaar.